جواهر میراث تاریخی کوگیلوی و بویار احمد «بلادشاپور» مریض و در حال مرگ است / اینجا نگهبان کیست؟ + فیلم


به گزارش کرونا از یاسوج؛ بلدشاپور به عنوان چشم و چراغ میراث تاریخی شهرستان کهگیلویت و بویار احمد شناخته می شود، شهری با قدمت و شهرت طولانی که نمایانگر تمدن و فرهنگ شهرنشینی در شهرستان کهگیلویت و بویار احمد است.

میراثی گرانبها متأسفانه در اثر بی توجهی و بی توجهی نهادهای ذیربط، مقدار زیادی از آن باقی نمانده و اندک باقی مانده نیز از بین می رود.

میراثی گرانبها که بی ذوقی نگهبانان صادق را فریاد می زند و اگر این بنای مهم و ارزشمند تاریخی در یکی از استان ها یا شهرهای دیگر ایران بود قدر آن را می دانستند و چنین جایگاهی نداشت.

جواهر میراث تاریخی کوگیلوی و بویار احمد

میراث گرانبهایی که علاوه بر بهره مندی گردشگران و دوستداران میراث تاریخی، توانست برای جوانان بیکار دهدشت فرصت شغلی ایجاد کند که تاکنون این اتفاق نیفتاده است.

میراثی معتبر با دیواری ناهموار و بد طراحی و اوج غفلت که گوسفندان در بهار در آنجا چرا می کنند از شهر جدید دهشت جدا شده است. !!؟

اما بلدشاپور کجاست و تاریخچه آن چیست؟

بلادشاپور نام شهر باستانی دهدشت در جنوب غربی ایران است. در سال ۱۴۰۰ هجری قمری کاروان های این شهر نماینده کاروان های تاریخی ایران در سازمان جهانی یونسکو شدند.

دهدشت مرکز شهرستان کهجیلووه و در دهستان کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد. بلدشاپور در منطقه استوایی غربی استان کوگیلویه و بویراحمد و در حومه دهدشت قرار دارد.

جواهر میراث تاریخی کوگیلوی و بویار احمد
مورد ناخوشایند بلادشاپور

بلدشاپور به عنوان یکی از مراکز استقرار در دوره صفویه و تجارت با بنادر جنوبی، نقش مهمی در اقتصاد و تجارت زمان خود داشت.

بافت باستانی بلاد شاپور با ۴۵ هکتار وسعت یکی از بزرگ‌ترین بافت‌های تاریخی ایران است که به دلیل توسعه شهرنشینی این بافت از بین رفت و اکنون ۳۷ هکتار از این شهر باستانی باقی مانده است.

جواهر میراث تاریخی کوگیلوی و بویار احمد

در سندی به جا مانده از سلطنت شاه عباس صفوی در سال ۱۰۸۶ هجری قمری نام این شهر قاریاد دشت بوده که در زمان سلجوقیان به اوج شکوفایی رسید.

این شهر به دلیل موقعیت جغرافیایی و استراتژیک و کوتاه ترین مسیر بین بنادر جنوبی و اصفهان، مرکز حکومت صفویه بوده است.

وجود جاده های آسفالته، پل های زیاد و مرکز تجاری آن حکایت از آن دارد که شاخه های جاده ابریشم از این شهر می گذشت.

وجود دژ باستانی، دو هزار خانه، مسجد، چشمه های آب گرم، معادن سنگ، مقبره، برج و دیوار اطراف شهر از بناهای باقی مانده از این بافت تاریخی است که تا حدودی بازسازی شده است. عمده ترین مصالح ساختمانی مورد استفاده در شهر باستانی دهدشت قلوه سنگ، گچ، زین، خاک، نیزار و سفال است.

بافت تاریخی دیدشت به شماره ۳/۱۶۸۹ در سال ۱۳۶۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

کاروانسرای دهداش

در ضلع غربی بافت تاریخی دهدشت کاروانی متعلق به دوران صفویه وجود دارد که شامل ۳۷ اتاق و ۳۰ رواق در جلوی اتاق‌هایی است که در اطراف حیاط ساخته شده‌اند. چهار بالکن بزرگ در چهار گوشه آنها به طور متقارن وجود دارد که هر رواق به سه یا چهار اتاق منتهی می شود و این کاروانسراها محل سکونت تجار آن زمان بوده است.

جواهر میراث تاریخی کوگیلوی و بویراحمد

کاروانسرای تاریخی دهشت در ضلع غربی محوطه تاریخی دهشت و در کنار مجموعه کاروانسراها، امامزاده ابراهیم و امامزاده جابر قرار دارد. بنای فوق یکی از آثار شهر اسلامی صفوی است که با دو ورودی شمالی و جنوبی ساخته شده است. این بنا شامل شبستان و حجره هایی در چهار طرف آن است. تعداد این سلول ها ۳۸ عدد است و تعدادی از آنها به یکدیگر متصل هستند.

جواهر میراث تاریخی کوگیلوی و بویار احمد

این کاروانسرا که در سال ۱۳۶۹ با آزادسازی بخشداری دهشت به کلی تخریب شد، در قسمت پایه بنا در عمق دو متری زمین قرار گرفت و عملیات کاوش و آواربرداری آغاز شد. در فرآیند خاکبرداری، تمامی قسمت های ساختمان شناسایی شد.

بعدها در سالهای ۱۳۵۸ و ۱۳۵۷ اقدامات مرمتی از جمله سنگفرش حیاط، آجرکاری روی پشت بام و تعمیرات اتاق های روبروی کاروانسرا انجام شد. البته بخشی از این بنای تاریخی در سال ۱۳۹۰ مرمت شده است. این کاروانسرا ۱۶۰۰ متر مربع مساحت دارد. خانات تاریخی دهشت در سال ۱۳۷۹ با شماره ۳۵۵۱ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.

به گزارش خبرگزاری فارس. این شرح مختصری از شهر باستانی دهدشت یا بلدشاپور است که تحت حفاظت میراث فرهنگی قرار دارد اما با گذر از آن خواهیم دید که به بدترین شکل ممکن از آن حفاظت می شود که گویی این میراث گرانبهای تاریخی چنین نیست. برای مسئولان کوگیلویه و بویراحمد مهم است.

انتهای پیام/